Limbo

ἔρχεται καὶ φεύγει
σὰν πνοὴ ἀνέμου

δὲν ξέρω ποτὲ
ἂν εἶναι ἐδῶ
ἂν ἦταν ἐδῶ πρὶν λίγο
ἂν ἔχει φύγει
ἂν ἦρθε ποτὲ

δὲν ρωτῶ
εἶδες κάτι
ἄκουσες κάτι

κρατῶ κρυφὴ
τὴν πιθανότητα
αὐτῆς τῆς παραίσθησης
ἢ αὐτῆς τῆς παρουσίας

τὸ βλέμμα μου βέβαια
δὲν ἑστιάζει ὅπως κάποτε πιὰ

γι᾽αὐτὸ συχνὰ
φορῶ μαῦρα γυαλιὰ

ὅσο μπορῶ
κρατῶ κρυφὴ
τὴν ἀρρώστια