Μερικὲς φορὲς εἶμαι ἄδικος. Ἀφήνομαι νὰ ἀπορροφηθῶ ἀπὸ τὶς ἀνοησίες τῆς καθημερινότητας, τὴν νόσο τῆς γραφῆς καὶ τὶς ἀσήμαντες συναναστροφές. Συμπεριφέρομαι σὰν νὰ ὑπῆρχαν καὶ ἄλλα ἐνδιαφέροντα στὴν ζωὴ ἐκτὸς ἀπὸ ἐσένα. Ζῶ σὰν νὰ μποροῦσα νὰ ζήσω χωρὶς ἐσένα.
Ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἀπὸ ἐκείνη τὴ νύχτα τοῦ 1993 ποὺ σὲ συνάντησα, ζῶ χάρη σὲ σένα.
Καὶ σὲ ἀγαπῶ κάθε μέρα καὶ περισσότερο. Γιατὶ δὲν ὑπάρχει ὅριο.
George Le Nonce 